တရုတ်သိုင်းဝတ္ထုစာရေးဆရာ ကုလုံက သူ့စာအုပ်တစ်ခုမှာ ရေးခဲ့ဖူးတယ် "ခွဲခွါခြင်းမရှိရင် ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ဆုံခြင်းဆိုတာ ရှိပါတော့မလဲ" တဲ့။ အလွန်လှပတဲ့ အတွေးတစ်ခုပါ။
အခုလို ခက်ခဲတဲ့ကာလမှာ ကျွန်တော်တို့ ချစ်ရခင်ရသူတွေနဲ့ ခွဲခွါရခြင်းတွေ အရမ်းများပါတယ်။ တချို့က သေဆုံးသွားလို့၊ တချို့က အဝေးကို ရွှေ့ပြောင်းသွားလို့၊ တချို့က အခြေအနေအရ မတွေ့နိုင်ကြလို့ စသည်ဖြင့်ပေါ့။ ဒီလို ခွဲခွါခြင်းတွေက ကျွန်တော်တို့ကို အရမ်းနာကျင်စေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကုလုံရဲ့စကားကို ပြန်တွေးကြည့်ရင် ဒီခွဲခွါခြင်းတွေက ပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်းရဲ့ အခွင့်အလမ်းကိုလည်း ဖန်တီးပေးပါတယ်။
သေဆုံးသွားတာမျိုးမဟုတ်တဲ့ ခွဲခွါခြင်းဟာ တစ်ဖန်ပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်းဆိုတဲ့ အခွင့်အလမ်းရှိနေပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဝေးကွာနေပေမယ့် အချင်းချင်းကို သတိရနေမယ်၊ ချစ်ခင်နေမယ်ဆိုရင် တစ်နေ့မှာ ပြန်ဆုံတွေ့နိုင်မှာပါ။ ဒီလို ပြန်လည်ဆုံစည်းတဲ့အခါမှာ ပိုပြီးတောင် နွေးထွေးတဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။
အခုချိန်မှာ အားလုံးက စိတ်ဓာတ်ကျနေကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ အားမလျော့ပဲ ကြိုးစားနေကြဖို့ လိုပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အားထုတ်မှုတွေက တစ်နေ့မှာ ပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေမှာပါ။
ဒီလို ခက်ခဲတဲ့အချိန်တွေမှာ ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အားပေးကူညီကြရပါမယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချစ်ခင်မှုတွေ၊ စည်းလုံးညီညွတ်မှုတွေက ကျွန်တော်တို့ကို ဒီခက်ခဲတဲ့ အချိန်တွေကို ကျော်လွှားနိုင်ဖို့ ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်။
ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ အားမလျော့ပဲ ကြိုးစားနေကြရအောင်။ တစ်နေ့မှာ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ဆုံစည်းနိုင်မှာပါ။
ကဖိုးကြယ်
Comments
Post a Comment