"ဒီကဗျာ ဒီမှာဆုံးပါတယ်" - ခေတ်ပြိုင်ဝေဒနာများ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်း

ကဗျာ:

အမှတ်မထင်

၀င်တိုက်မိတဲ့ မထင်မှတ်မှုကနေ

နာမည်တစ်လုံးရလာတယ်။

ဘ၀တစ်လျှောက်လုံး

ခင်ဗျားတို့ချည်းပဲ

မီးနဲ့အဆေးခံနေရတယ်လို့ မထင်နဲ့။

ကျွန်တော့်မှာ အကြံပေးစရာမရှိဘူး။

လမ်းလယ်ကောင်မှာ ရပ်ရင်း

လမ်းခွဲခံရတဲ့စိတ်နဲ့ ဝါယာတွေရှော့ခ်ဖြစ်လို့

ခင်ဗျားမလိုတာတွေ အကုန်လုံး

ကျွန်တော်ကိုယ်မှာ ပျားစွဲလို့

မတော်တဆမှုနဲ့ တရားဘယ်နှကြိမ်

နေ့ပေါင်း၊ ညပေါင်း၊ လူငယ်ဘ၀အပေါင်း (+) (-)

ခွေးများ၊ သွားများ၊ စိပ်များ

မနက်ဖြန်မှာ ကျွန်တော်လာလို့မရဘူး။

မေ့ဆေးနဲ့အပက်ခံရတယ်

အထူးသဖြင့် အခုလို ၂၁ ရာစု

အသက်ရှုဖို့မေ့နေတဲ့ ဒီကဗျာ။

ဒီမှာဆုံးရမယ်လို့

လျှောကျသွားတဲ့ နေလုံးကြီးကိုကြည့်ပြီး

ဒီကဗျာ ဒီမှာဆုံးလိုက်တယ်။ ။

ဟိန်းမြတ်ဇော်

နိဒါန်း

ဆရာဟိန်းမြတ်ဇော်ရဲ့ "ဒီကဗျာ ဒီမှာဆုံးပါတယ်" ကဗျာဟာ ခေတ်ပြိုင်မြန်မာကဗျာရဲ့ အားကောင်းတဲ့ ဥပမာတစ်ခုဖြစ်ပြီး သင်္ကေတတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေကာ နိုင်ငံရေးနဲ့ လူမှုရေးတင်းမာမှုတွေရဲ့ နောက်ခံအခြေအနေအောက်မှာ ခေတ်သစ်ဘဝရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို ထင်ဟပ်စေပါတယ်။

အဓိက အကြောင်းအရာများနှင့် ဖွင့်ဆိုချက်များ:

မထင်မှတ်တဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများ၏ အလေးချိန်:

• "အမှတ်မထင် ဝင်တိုက်မိတဲ့ မထင်မှတ်မှုကနေ နာမည်တစ်လုံး ရလာတယ်" ဆိုတဲ့ ပထမစာကြောင်းတွေက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေကြောင့် ကဗျာဆရာဟာ အမှတ်အသားတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် နာမည်တစ်ခုရလာခဲ့ပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်လာတယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြပါတယ်။ ဒါကို လူပုဂ္ဂိုလ်တွေအပေါ် ကျရောက်လာတဲ့ လူမှုရေး ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံရေးဖြစ်ရပ်တွေရဲ့ အလေးချိန်အဖြစ်လည်း ဖွင့်ဆိုနိုင်ပါတယ်။

• "ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ခင်ဗျားတို့ချည်းပဲ မီးနဲ့ အဆေးခံနေရတယ်လို့ မထင်နဲ့" ဆိုတဲ့ စာကြောင်းက ဒုက္ခခံစားရတဲ့ အတွေ့အကြုံကို မျှဝေခံစားနေရတယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြပြီး ကဗျာဆရာဟာလည်း ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုတွေကို ခံစားနေရတယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြပါတယ်။

အပိုင်းအစများ ကွဲထွက်ခြင်းနှင့် ဦးတည်ရာမဲ့ခြင်း:

• "လမ်းလယ်ကောင်မှာ ရပ်ရင်း လမ်းခွဲခံရတဲ့စိတ်နဲ့ ဝါယာတွေ ရှော့ခ်ဖြစ်လို့" ဆိုတဲ့ စာကြောင်းက ဦးတည်ရာမဲ့ခြင်းနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပူပန်မှုတွေကို ထင်ရှားစွာ ပုံဖော်ထားပါတယ်။

• "မေ့ဆေးနဲ့ အပက်ခံရတယ် အထူးသဖြင့် အခုလို ၂၁ ရာစု အသက်ရှုဖို့ မေ့နေတဲ့ ဒီကဗျာ" ဆိုတဲ့ စာကြောင်းက ကဗျာဆရာဟာ ထုံထိုင်းနေတယ်၊ ကဗျာကိုယ်တိုင်ကလည်း ရုန်းကန်နေရတယ်ဆိုတာကို ပြသပါတယ်။ ဒါဟာ ဆင်ဆာဖြတ်တောက်ခြင်း ဒါမှမဟုတ် ခေတ်သစ်ဘဝရဲ့ ဖိနှိပ်မှုသဘောကို ရည်ညွှန်းနိုင်ပါတယ်။

အဆုံးသတ်ခြင်းရဲ့ မလွဲမသွေ ဖြစ်ခြင်း:

• "ဒီမှာဆုံးရမယ်လို့ လျှောကျသွားတဲ့ နေလုံးကြီးကို ကြည့်ပြီး ဒီကဗျာ ဒီမှာဆုံးလိုက်တယ်" ဆိုတဲ့ စာကြောင်းက အဆုံးသတ်ခြင်းရဲ့ ခံစားချက်ကို ယူဆောင်လာပါတယ်။ နေဝင်ချိန်က စက်ဝန်းတစ်ခုရဲ့ အဆုံးသတ်ကို သင်္ကေတပြုပြီး ကဗျာဆရာရဲ့ ကဗျာကို အဆုံးသတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း ဒါမှမဟုတ် လက်လျှော့အရှုံးပေးခြင်းရဲ့ ခံစားချက်ကို ထင်ဟပ်စေပါတယ်။

သင်္ကေတများ:

• "မီးနဲ့ အဆေးခံနေရတယ်" - ပြင်းထန်တဲ့ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုနဲ့ ဒုက္ခခံစားရခြင်းရဲ့ ပုံဆောင်ချက်။

• "ဝါယာတွေ ရှော့ခ်ဖြစ်လို့" - စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ ခံစားချက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲခြင်းရဲ့ သင်္ကေတ။

• "လျှောကျသွားတဲ့ နေလုံးကြီး" - ကာလတစ်ခုရဲ့ အဆုံးသတ်၊ ကျဆင်းခြင်း ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်။

• “ပျားစွဲလို့” - တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခြင်းကို ကိုယ်စားပြုနိုင်သည်။

• “ခွေးများ၊ သွားများ၊ စိပ်များ” - စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းနှင့် မကောင်းသောတစ်ခုခုဖြစ်နေသည်ဟူသောခံစားချက်ကို ဖန်တီးပေးသည်။

အလုံးစုံ ခံစားချက်:

ကဗျာဟာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း၊ စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်းနဲ့ စိန်ခေါ်မှုများတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကိုယ့်ရဲ့ အသိစိတ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ရုန်းကန်နေရခြင်းရဲ့ ခံစားချက်ကို ဖော်ပြပါတယ်။ အပိုင်းအစများ ကွဲထွက်နေတဲ့ တည်ဆောက်ပုံနဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကို ပုံဖော်နိုင်တဲ့ ပုံရိပ်တွေက ကဗျာဆရာရဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကို ထိရောက်စွာ ဖမ်းယူပါတယ်။ ဆရာဟိန်းမြတ်ဇော်ရဲ့ လက်ရာဟာ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးနဲ့ လူမှုရေး စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ဖော်ပြဖို့ ကဗျာကို အသုံးပြုတဲ့ ခေတ်ပြိုင်လမ်းကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေပြီး မကြာခဏဆိုသလို ခုခံမှုရဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ အောက်ခံစီးကြောင်းနဲ့အတူ ဖော်ပြပါတယ်။

ကဗျာရေးခဲ့တဲ့အချိန်ကာလနဲ့ အခြေအနေအရ ဒီကဗျာမှာလည်း ဝှက်ထားတဲ့ အဓိပ္ပါယ်တွေရှိနိုင်ပြီး ပြည်သူလူထုရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဖော်ပြဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ကဖိုးကြယ်