သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးတဲ့ လူအများစုဟာ ကိုယ်ချစ်ရတဲ့သူတွေနဲ့ ထာဝရခွဲခွာရခြင်းဆိုတဲ့ ခါးသီးတဲ့ အတွေ့အကြုံကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားခဲ့ကြရဖူးမှာပါ။ မကြာသေးခင်က ကျွန်တော်ဟာ 'ဒြပ်ထု ထိန်းသိမ်းခြင်း နိယာမ' ဆိုတဲ့ သိပ္ပံနည်းကျ အယူအဆအကြောင်းကို ပြန်လည်စဉ်းစားနေခဲ့ပါတယ်။ အခြေခံအားဖြင့် ဒီအယူအဆအရ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ဆောက်ထားတဲ့ 'အက်တမ်' တွေဟာ သေဆုံးပြီးတဲ့နောက်မှာ ပျောက်ကွယ်မသွားဘူးလို့ ဆိုပါတယ်။ အဲဒီအစား သူတို့ဟာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ထဲကို ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး မြေဆီလွှာထဲ၊ လေထဲ၊ ရေထဲမှာ ပေါင်းစပ်ပါဝင်ကာ စဉ်ဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေတဲ့ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားပါတယ်။
ဒီနားလည်မှုက ကျွန်တော့်ရဲ့ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှုမြင်တဲ့ပုံစံကို လုံးဝပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို ဖြတ်သန်းပြီး တိုက်ခတ်သွားတဲ့ လေ၊ သစ်ပင်တွေရဲ့ စိမ်းလဲ့ခိုင်ခံ့မှု၊ ဒါမှမဟုတ် ပန်းလေးတွေရဲ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ အလှတရားတွေထဲမှာ တစ်ချိန်က ကျွန်တော် ချစ်ခင်ခဲ့ရသူတွေကို တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ 'အက်တမ်' တွေ ပါဝင်နေတယ်ဆိုတာကို အခု ပိုပြီး သတိပြုမိလာပါတယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူတို့ဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ထဲမှာ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအနေနဲ့ ယှက်နွယ်ပြီး အနီးအပါးမှာပါ ဆက်လက်တည်ရှိနေပါတယ်။
ဒါကြောင့်များလားတော့ မသိဘူး၊ လိပ်ပြာလေးတစ်ကောင်က ကျွန်တော့်ကို ညင်ညင်သာသာ တိုးတိုက်လာတဲ့အခါ၊ နွေဦးလေညှင်းက သယ်ဆောင်လာတဲ့ လဲ့မှိုပွင့်လေးတစ်ပွင့်က ကျွန်တော့်ခေါင်းပေါ်ကို ညင်ညင်သာသာ ကျရောက်လာတဲ့အခါ၊ အဲဒါဟာ ကံကြမ္မာရဲ့ တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားရပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်တော်တို့ကို ထာဝရခွဲခွာသွားပြီလို့ ထင်ခဲ့ရတဲ့ ချစ်ခဲ့ရတဲ့သူတွေဟာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ကျွန်တော်တို့အနားမှာ မရှိတော့ပေမယ့် ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအင်နဲ့ အနှစ်သာရကနေ လာတဲ့ သတိပေးချက်လေးတစ်ခု၊ ညင်ညင်သာသာ ဆက်သွယ်မှုလေးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ချစ်ခင်ရသူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ အခြေခံအကျဆုံးပုံစံကို ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး အပြန်အလှန်ဆက်စပ်နေတဲ့ စကြဝဠာရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် လှလှပပလေး ဆက်လက်တည်ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အတွေးဟာ အလွန်ကို စိတ်သက်သာရာရစေပြီး အပြုသဘောဆောင်တဲ့ ခွန်အားတွေကို စဉ်ဆက်မပြတ် ပေးနေပါတော့တယ်။
ကဖိုးကြယ်
မတ်လ၊ ၂၀၂၅
Comments
Post a Comment